അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളുടെ പുതിയ യുഗം ഇതിനകം ആരംഭിച്ചു. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബഹുമുഖ ബന്ധങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും പരസ്പര സഹകരണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുമുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നു. ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്. 2018-ലെ കണക്കാക്കിവരുന്നത് പ്രകാരം, ഇന്ത്യ-ചൈന ബിബിഎൽ വാണിജ്യം 95.54 ബില്യൺ യുഎസ് ഡോളറായിരുന്നു. 2020-ൽ ചൈനയും ഇന്ത്യയും തമ്മിലുള്ള വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങൾ 77.7 ബില്യൺ യുഎസ് ഡോളറായി കുറഞ്ഞു. അതുപോലെ തന്നെ ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു. 2020-ലെ കണക്കകൾ പ്രകാരം, ഇന്ത്യ-അമേരിക്കൻ വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങൾ 88 ബില്യൺ യുഎസ് ഡോളറായിരുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളിലെ പുതിയ മാനദണ്ഡങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനും ഈ ശ്രമങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടർച്ചയായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പില്ല. ആഗോളതലത്തിൽ സംഘർഷങ്ങളും അസ്ഥിരതയും തുടരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം വർദ്ധിക്കുന്നു. പരസ്പര സഹകരണവും ചർച്ചയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സമീപനങ്ങളാണ് അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളിലെ പുതിയ മാനദണ്ഡങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സഹകരണത്തിലൂടെ ആഗോള സമസ്യകൾ പരിഹരിക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുന്ന ഈ സമീപനങ്ങൾ, ഒരു ആഗോള സമൂഹത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിന് സഹായിക്കുന്നു.
